Parmaklıklar Ardında KUZEY KUTBU 30'LUSU

Yeni Tema

Kışlık temamıza daha dün geçmeme rağmenhe onu eskisi kadar sevmemem hem de elimin boşluğundan olsa gerek, yeşil bir tema tasarlamaya karar verdim. Bence çok daha yakıştı bloguma hem beni de yansıttı.

Circle of life!

Önemli olan Cumartesi akşamını kiminle geçirmek isteğin değil, pazar günü tüm gün kiminle birlikte olmak istediğindir... What is importent is not who you want to spend your saturday night, it is who you want to spend your all sunday...

Human Beings

Human beings you always find a booring alternative don't you ?

Nispet gibi olmasın

Nispet yapmak gibi olmsın hani ben antalyaya taşndım burada yaşıyorum ya havalar yeni yeni soğumaya başladı,

Kışlık temamız hayırlı olsun :)

Love/Hate?

This city has always confused my mind, (Isparta)

Do I love it Or hate it ?

From the time I moved to Antalya, I started to think that i miss here. (maybe I didn't hate here as much as I thought).

Or I am just a type of guy who forgets bad things. But why do I remember so fast?

I suffered a lot in this city worse times of my life. I had to had the biggest exams of my life, I met the most hateful people here.
However
I also had my Best friends here, Happiest times, Loveliest teachers,

Since I moved to Antalya I had been thinking that I changed a lot. I didnt care anymore, My soul was not that fragile. I though I could move it from one person to another.

I thought that I didn't need to forgive anyone. "You should get offended to people before you forgive someone"

But I think the reason why I didn't like here was because of myself
I am aware that I couldn't really catch up with their culture and living style. that made me kind of a outsider.

I had a different mind I think unlike "Normal" people, I didn't mind what the others thought about me,
I was just acting in the way that I believe

But I think I love it more...

l'italiano è pari al Turk

Ciao Amici!
I'd like to write something about my journey to Italia.

First of all, my friends and host family are really nice people.

It was not like going to a another country but more like visiting "HomE" which look different, sounds different but not fells different.

When I first meet someone, I act shy and far and introverted but this time it was different.

My friends there, Nicolo, Enzo, Poul, Roberto and others were really friendly and close to us.

Especially Nicolo who stays in the same house with us did every thing we want. Thanks Nicol!

I want to share a memory, we went to a clup with Nıcol and Friends on the road while coming back. Nicol took his girl friend to home and also us. when I went to our room I thought that I forgot my iPhone on his car. (I found it in kitchen) and I went to him directly he didnt even Show a sigh of unwillingness and to me to car to check my phone.

That was so nice of him

I used to think that the trafic in our country was funny but Italian people enjoy it as much as us!
"if one practice driving in italy, he can drive everywhere" Nicolo 

The Italian foods are really so delicioso.

And Lastly  there is one thing i need to declare.

l'italiano è pari al Turk (the Italian is equal to the Turk)

(I am in Warsaw now and i need to go i will continou my writing later with pictures

Gerze Korkmuyor. Ya sen ?

Gerze Korkmuyor: Gerze termik istemiyor, Anadolu Grubu’ndan korkmuyor. #kimkorkar diyerek bu direnişi destekle.

Baba oldum ben.

Greenpeace in kampanyası çerçevesinde kutup ayım var benim! Atlas.  Hemde serftifikam da var. Hemde Murat Boz imzalı

Bloguma Yaz Geldi!

Ne hızlı akıp geçiyor zaman, Ne de hızlı geldi yaz!

Çiçekler, Böcekler, Ağaçlar, Insanlar. Her şey değişiyor yazın gelişiyle. 

Bende bu değişime ayak uydurayım dedim ve blogumun şablonunu değiştirdim. 

Gözümüz gönlümüz açıldı! 

Pek bir havadar oldu blog. 

Eski görüntümü sevmediğim için değil. Kış için iyiydi. İçi mi ısıtıyordu benim. Ama yaz oldu biraz serinlemek gerek. 

How Are You Bob?

Bir Uğurcan Ataoğlu kitabı.

Kitap textbook şeklinde yazılmış. İlginç bir uslubu var hoş, bir anlatıcı olmayınca uslubdan ne kadar bahsedilebilir orasıda tartışmalı…

Anlayacağınız diyalog şeklinde yazlımış bir kitap. Konuşmalar Bob ile O. arasında geçiyor.

O. kim diyeceksiniz Bende bilmiyorum (aslında biliyorumda bilmezden geleyim:))

Kıtabı okudukça Bobu daha iyi tanımaya, anlamaya, söylediklerine hak varmeye başlıyorsunuz.

Kitap için son olarak başucu kitabım diyebilirim öyle her kitap tekrar tekrar okutturamaz bana kendisini …

kitabın kapağı

Tamamen kendi yeteneksizliğimden kaynaklanan aksaklıklardan dolayı malesef reklam filmini burada paylaşamamaktayım fakatburadan ulaşabilirsiniz:

Bütün millet ne demiş ?

Bu kitabın gerçekle alakası çoktur. -Uğurcan Ataoğlu

Tekne tatilimizde en büyük keyfim tadını çıkara çıkara kitabı okumak oldu. Thanks Bob! – Genco Erkal

Bob açılmak için elinden geleni yapmış. Ve tabii yine de yarı kapalı cezaevi onun huzurevi.-Nil Karaibrahimgil

Ben de meğer Bob’muşum. Çok eğlenerek okudum. Çok da şey biriktirdim. “O” ile muhabbetime daha çok özen göstereceğım artık. Yeni ve parlak bir kitap.   - Nihat Odabaşı

Bob başucuma ilk geldiği andan itibaren fikirlerimi serbest bıraktım. Beraber doyamadan gezindik sayfalarda. Bob’un bendeki izi: Hep sev, hem hırpala, hem sahip çık. I Bob you twice! -Doğa Rutkay

Okurken hem “Ben de!”, hem “Vay be!” dediğim, bir seferde okunan daktilo yazması. Mizahı, draması, samimiyeti, özeli, geneli, her şeyi süper bir dengeye oturmuş. Bob perfect! -Aslı Yazıcıoğlu

Okudum güldüm, okudum ağladım, okudum gözlerim doldu, okudum sırıttım. Hayatımda ilk defa açtığım gibi yedim bir kitabı. Şahane!- Ceylan Usman