Annem

Çok uzun zamandır yazmıyorum. 

Tabii yazıp da paylaşmadığım bir çokları var, ve tabi düşünüp de yazmadıklarım da. Bu seferki biraz ağır.

10 gün oldu bu gün. Cümleleri nasıl toparlayacağımı bilemiyorum. Bir önemi var mı açıkçası onu da bilemiyorum. 

Çok acı Anne, sensizlik çok acı. Bu hissin bir tarifi olduğunu sanmıyorum, belki de benim kelime dağarcığım yeterli değil. 

Seni özlemek çok zor. geçmişi hatırlamak, ve düşünmek, ve sorgulamak. 

Sana Anne dedikçe insanlar garipsiyor, Anneannem olman bir şey değiştirir mi? ben sana hiç Anneanne demedim ki. 

Dün bir söz duydum, bir yandan iki gündür onu düşünüyorum. "Anneniz ölene kadar ölüm size uzak". Ne kadar doğru. Gerçekten ölüm bize uzakmış. Hiç düşünmemiştim biliyor musun? o kadar imkansız gelirdi ki sana bir şey olma fikri. 

Çok tuhaf gerçekten. Dir yandan çok çok uzaktasın. Diğer yandan hiç olmadığı kadar yakınımdasın içimdesin sanki. 

Neden olduğunu bilemiyorum, İçim çok rahat sen çok huzurlusun gibi hissediyorum. Çok iyi biliyorsun ben çok sevdim, ama en çok seni sevdim. 

 Hayat insanla dalga geçiyor sanki, oyun oynuyor bizimle. Sanki dedim ama neredeyse eminim böyle olduğuna. 

İlginç olan bir şey daha yine hayat olanca hızıyla devam ediyor. Devam ediyor dünya dönmeye. 

Ben iyiyim sen hiç merak etme. Gidişini kabullenemesem de bu acıyla yaşamayı öğreneceğim, biliyorum ki geçmeyecek. 

Bir yandan da yine olanca bencilliğimle diyorum ki. Keşke bu kadar sevmeseydin Anne. Keşke bu kadar sevmeseydin. O zaman belki daha kolay olurdu. Evet, ben en çok seni sevdim ama en çok sen sevdin.

Çok kalabalıktı biliyor musun anne. gelen giden hiç bitmedi. hiç hatırlayamadığım tanımadığım insanlar geldi senden sonra. bilmiyorum bunu neden yazdığımı. Ama çok sevildin anne sevdiğin kadar sevildin ve çok güzel bir hayat yaşadın. Çok zor ama çok güzel. 

Ölümle hep dalga geçerdim biliyor musun? Hep nasıl ölmek istediğimi söyler cenazemde neler olmasını istediğimi söylerdim. Ölüm şakaya gelmiyormuş Anne. öyle biri yara bırakıyormuş ki insanda dinmiyormuş acısı. 

O gece çok dua ettim biliyor musun? Beni de alsın rabbim de yanına yatayım diye, O da olmadı. Tabi biliyorum işlerin böyle yürümediğini. Ama insan işte, istiyor yinede.

Bir de çok ilginç, son bir kaç yıldır daha spiritüel düşündüğümü biliyorsun zaten, ama isyan etmedim hiç. Bir yanım böyle olması gerekiyormuş diyor nedense. Acaba nankör müyüm Anne?

40 gün sürermiş, öyle okumuştum ateş 40 gün yanarmış içinde 40ıncı gün söner, közü ise sonsuna kadar kalırmış kalbimizde sevdiğimizi kaybedince. 

Yazabileceğim çok şey var, yacak mecalim yok Anne. 

Dedim ya ben iyiyim ama sen hiç merak etme. Daha iyi olacağım, senin için de yaşayacağım bundan sonra.

Huzur içinde uyu Anne, bundan sonra kalbimde olacaksın, bu kalp duruncaya kadar. Sonra buluşacağız, yarın ya da öbür gün. Ömür ne kadar hızlı geçiyor zaten. 

Senin için çiçekler koydum Anne. Orkideleri çok seversin. 

Bazen acıtır kelimeler,
O kadar acıtırki düşünmezsinsin bile
Düşünmemeye çalışırsın yani.
Doğrudurlar, sıfatlar,
Kabullenmezsin, kabullenemezsin
Öfkelenirsin kendine dünyaya
Sen koca bir dünyasın aslında
Kimse bilmez ne olduğunu içinde
Söylemezsin çünkü,
Ne gerek var?
Zaten kendine söyleyemediğini
Öfkelendiğini köpürdüğünü,
Nasıl söyleyeceksin ki
Peki söylemek acıtır mı?
Acıtır ama bir başkası öğrendiği için değil.
Sırf cümleleri kurmak,
Kursağından çıkartmak
Telaffuz etmek zor geldiğinden.
Neyse iyisimi bir kahve yap kendine

Yine bir sabah, 

Yine doğuyor güneş. 

Ancak ben raydan çıkmış bir tren gibi. 

Savruluyorum etrafa. 

Fütursuzca.

Love, as deathless as Dracula 
But
As mortal as a butterfly
Easy to say 
But
Difficult to believe

Ps; No matter hot it seemed back then and how long was he around, we are vert much aware that Dracula isn't alive now.

Yağmur, İlhan, Yarın

Ne zaman yağmur yağsa İlhan İrem dinlerim, özellikle de yazık oldu yarınlara şarkısını. Neden olduğunu bilmiyorum belkide onun şarkılarının tınısı yağmuru çağrıştırıyor bana, belkide başka bir nedenden. Hep de buruk bir hüzün kaplar içimi. Sanki anlatamadıklarımı, hissedemediklerimi, hissetmekten veya anlatmaktan korktuklarımı yağmur damlaları indirir gibi aşağıya. Veya çıkartır gibi yüzeye. Yanlış anlaşılmasın Allahın bildiğini kuldan saklamak değil benim derdim anlatmaktan korkmak derken. Ama hani olur ya kendine bile anlatmazsın, kendinle bile paylaşmazsın bazı şeyleri. O kadar özel, O kadar kıymetli ve O kadar senin değildir ki paylaşasın. Yağmur bunları getiriyor bana. Haa bir de uçsuz bucaksız bir kordu derinlerimde, görmezden gelemediğim bir korku. Öyle rahatsız edecek bir şey değil. Farklı bir korku hani bazen bir köpekten korkarsın babanın arkasına saklanırsın veya en basitinden bir dersten kalmaktan korktuğunda annen teselli eder rahatlatır seni. Bu öyle bir şey değil, bu sanki bir daha asla güneş doğmayacakmış gibi bir korku. Bir daha asla güneş doğmayacak ve bundan yarına kadar emin olamayacaksın. Ve son yaşadığın günü O en derinlerdeki hislerin düşüncelerin zihninin en yüzeyinde İlhan İrem şarkılarıyla, at koşturken demeyeceğim çok sakin bir şey çünkü bu, volta atarken bittiğini bilmek bir yandan. Her nasıl güneşin doğup doğmayacağını öğrenmenin tek yolu yarına kadar beklemekse. Bizim voltacıları koğuşlarına göndermenin tek yolu uymak galiba. Yapılması gereken şey de buymuş gibi görünüyor. Yarın bu günden daha güzel ve güneşli olacak. Şey, yani, umarım.

Her şey çok güzel olabilirdi.

Hep bir soru işareti var ya hani akıllarda. Neden? Nedeni yok aslında. Ama en iç acıtanı o sanki. Sebebi hiç farketmiyor. çünkü o olmayanın yeri dolmuyor. bir türlü olmuyor.  Bir de şey var mesela, hani, her şey çok güzel olabilirdi. O daha acı. Hele güzel olabilecek şeye hala ihtimal varken; ama sen bunu elinin tersi ile itmişken. Ağlaya ağlaya, sürüne sürüne; ama büyük bir dirayetle hani. Çünkü çok her şeyde etik, çevik, ahlaklısın ya; sana yakışmaz çünkü. Bir de şey var tabii evet istediğim o ama, ama bu şekilde değil yani. Kabullenmek zor tabii...  Bu da böyleli bir iç dökme yazısı gibi. Çünkü, çünkü her şey çok güzel olabilirdi.

Yok abi, Kınamayacaksın

Kınamayacaksın şu dünyada, hiç bir şeyi.
Hiç ama hiç bir şeyi.
Anlıyorsun çünkü,
Ne?
Neden?
Nasıl?
Kafana vura vura anlatıyorlar.
Esnetiyor hayat insanı.
İstemezsen esneme.
Koparsın ama.
Çünkü aslında hiç bir şey basit değil.
Her şey zor.
Karmaşık.
Sogulama da çok fazla zaten.
Olamaz mı olabilir demek lazım bazen.
Arabalar bazen sağa bazen sola giderler hem.

sen özlemedin mi beni ?

Isıtmıyor şömine bugün

bilmiyorum neden

cevaplayabilir misin ?

zannetmem

cevap, cevap sensin

fen hocamı anıyorum bugün

pek iyi değil tabi ki

yalanmış öğrettikleri

insan kendi kendini ısıtamazmış titreyerek

mümkünatı yok  olmuyor bugün

bir ara kapı çaldı

sensin sandım koştum

açtım pizzacıydı

doğal…

yemek yapamam ki ben  

sensiz olmuyor

hem hem hayatın tadı çıkmıyor ki

fön çekişini izlemedikten sonra

hem hem tadı tuzu da yok

içtiğim tek kadeh şarabın

ikincisi boş olunca

iyi yönleride var sensizliğin

atıyorum mesela gömleğimi

yemek masasına

belki gelirsinde söylenmeye başlarsın diye

dayanamam kaçarım evden

nöbetçi çiçekçiye

gülmeye beni o halde görünce

boynuma atılmazsan da hemen

kaldırım havaya

ister sarıl ister sarılma

sen özlemedin mi beni? 

kendin için

kendin için yaşa bugün 

dün yeterince yorulmadın mı zaten 

yetmedi mi başkaları için yaptığın 

yetmedimi kendini yıprattıgın 

bak bi arkana ne geçti eline 

yada ne var kalbinde 

kimseye yaranabildin mi iyilikle 

kim aferin dedi şimdiye kadar 

yada kim teşekkür etti en azından 

kim dedi ki ne yapardım sen olmasan 

pekala şunu sor ozaman kendine 

mutlumusun yaptıklarından 

herkesin işine koşmak 

başkaları için sürünmekten 

tabii ki öylesin 

düşünmedinki daha önce aksini 

düşünemezsinde zaten yapamazsın çünkü 

sen onlar için yaratılmışsın

ama benim bir fikrim var 

çık bugün dışarıya 

telefonunu kapatmayı unutma 

bide ne yapalım biliyormusun 

ara şimdi bankayı 

artır bütün limitlerini 

ne istersen alabilesin diye 

hiç düşünme bugünlük 

çıkar 30 senenin acısını 

ama bide bunu dene bakalım 

böyle nasıl olacak bakalım 

sonra bidaha yazalım 

Olsun İstiyorum

bir otelim olsun istiyorum 

titanic kadar büyük değil

hiltonlar kadar çokda değil

bir yunan adasında bulunsun istiyorum 

şarkı söylemeyen müşteri kabul edilmesin
şimdikiler gibi beton yığınıda olmasın
pencereleri hala tahtadan olsun istiyorum
küçük bir süs havuzu olsun önünde çocuklar etrafında koştursun
çok değil 10 metrelik bir plajım  olsun istiyorum
hafif hafif yaz rüzgarları essin
denizden çıkan küçükler annelerine koşsun
böyle olmalı benim otelim böyle olsun istiyorum



bir evim olsun istiyorum Girne koylarında
öğle çok çok güyük değil dublex olsun istiyorum
kocaman bir ön bahçesi olmalı onun
arka tarafı ise pazar günleri barbekü  partilerime yetsin yeter
birde şarap mahseni olmalı al katta
özel günler tabiki en üs rafta
rengarenk ışıl ışıl mumlar olmalı oturma odasında
home ofis dedikleri şey ise koridorun tam sonunda
iki tane kapı açılmalı şapanya rengi yatak odasında
bir tanesi küçücük banyomu öbürü ise kıyafet odamı getirmeli bana
koridorlarını leonardonun picassonun tabloları süslemeli
böyle olmalı benim evim böyle olsun istiyorum

Aşkın Penceresi

güneş süzülürken penceremden

bir haber gertir bana yeni günden

üstelik birde seviyorsan tam gönülden

her şey daha iyi olacak bir öncekinden

Kapının Önü

Kapının önü

Ne varsa orada 

Daha çok şey söylüyor 

Senin hakkında

Salonundan mutfaktan

Hiç umurumuzda mı ama

İçerisi sıcak olsun da 

Gerisi terane

Hiç aklımıza gelmiyor

Evi sokaklar olanlar.